พระสูตรประจำวัน

วาจาอันประกอบด้วยองค์ ๕ เป็นวาจาสุภาษิต ไม่เป็นวาจาทุพภาษิต

ภิกษุทั้งหลาย วาจาอันประกอบด้วยองค์ ๕ ประการ เป็นวาจาสุภาษิต ไม่เป็นวาจาทุพภาษิต เป็นวาจาไม่มีโทษ และวิญญูชนไม่ติเตียน องค์ ๕...

วาจาอันประกอบด้วยองค์ ๔ เป็นวาจาสุภาษิต ไม่เป็นวาจาทุพภาษิต

ภิกษุทั้งหลาย วาจาอันประกอบด้วยองค์ ๔ ประการ เป็นวาจาสุภาษิต ไม่เป็นวาจาทุพภาษิต เป็นวาจาไม่มีโทษ และวิญญูชนทั้งหลายไม่ติเตียน องค์ ๔...

ลักษณะการตอบปัญหาของตถาคต

…จุนทะ แม้หากว่าสิ่งที่เป็นอดีต อันไม่จริง ไม่แท้ และไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ตถาคตก็ไม่พยากรณ์ปัญหานั้น จุนทะ แม้หากว่าสิ่งที่เป็นอดีต อันจริง อันแท้...

ลักษณะการพูดของตถาคต

… ราชกุมาร ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และไม่เป็นที่รัก ไม่ที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตย่อมไม่กล่าววาจานั้น. ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด...

กำเนิดบรรพบุรุษของมนุษย์

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่พระวิหารบุพพาราม เป็นปราสาทของนางวิสาขามิคารมารดา เขตพระนครสาวัตถี สมัยนั้น สามเณรวาเสฏฐะกับสามเณรภารทวาชะหวังความเป็นภิกษุ จึงอยู่อบรมในสำนักภิกษุทั้งหลาย เย็นวันหนึ่ง พระผู้มีพระภาคทรงออกจากที่หลีกเร้นแล้ว ได้เสด็จลงจากปราสาท เดินจงกรมอยู่ในที่แจ้ง...

วิธีก้าวล่วงบาปกรรม

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ปาวาริกอัมพวัน เขตเมืองนาฬันทา ครั้งนั้น นายบ้านนามว่าอสิพันธกบุตร สาวกของนิครณถ์ได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคยังที่ประทับ ถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคแล้วนั่งในที่สมควร ครั้นแล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า คามณิ นิครณถ์นาฏบุตรแสดงธรรมแก่พวกสาวกอย่างไร. ภันเต นิครณถ์นาฏบุตรแสดงธรรมแก่พวกสาวกอย่างนี้ว่า...

ความเข้าใจผิดเรื่องมหาพรหม

ภิกษุทั้งหลาย มีสมณพราหมณ์พวกหนึ่งมีทิฏฐิว่า บางอย่างเที่ยง บางอย่างไม่เที่ยง แล้วบัญญัติอัตตาและโลกว่า บางอย่างเที่ยง บางอย่างไม่เที่ยง ด้วยเหตุ ๔...

เรื่องของช่างหม้อฆฏิการะ ผู้เป็นพุทธอุปัฏฐากอันเลิศ

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเสด็จจาริกไปในโกศลชนบท พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์จำนวนมาก ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเสด็จแวะพักริมทาง แล้วได้แย้ม (พระโอษฐ์) ให้ปรากฏ ณ...

กรรม ๔ ประการ (๔)

ภิกษุทั้งหลาย กรรม ๔ ประการเหล่านี้ เรากระทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้ว ประกาศให้ทราบ กรรม ๔ ประการอะไรบ้าง คือ ๑)...

กรรม ๔ ประการ (๓)

ครั้งนั้น พราหมณ์ชื่อสิขาโมคคัลลานะ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาค ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควร ครั้นแล้วได้ทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ...