ธรรมะในสวนหลังบ้าน
ภิกษุทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น เวทนาไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น สัญญาไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น สังขารไม่เที่ยง มีความแปรปรวน...
ภิกษุทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น เสียงไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น กลิ่นไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น รสไม่เที่ยง มีความแปรปรวน...
ภิกษุทั้งหลาย ตาไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น หูไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น จมูกไม่เที่ยง มีความแปรปรวน มีความเปลี่ยนเป็นประการอื่น ลิ้นไม่เที่ยง มีความแปรปรวน...
ภิกษุทั้งหลาย กายคตาสติอันผู้ใดผู้หนึ่ง เจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว กุศลธรรมอย่างใดอย่างหนึ่งอันเป็นส่วนวิชชา ย่อมหยั่งลงในภายในของผู้นั้น ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนมหาสมุทรอันผู้ใดผู้หนึ่งถูกต้องด้วยใจแล้ว แม่น้ำน้อยสายใดสายหนึ่งซึ่งไหลไปสู่สมุทร ย่อมหยั่งลงในภายในของผู้นั้น ภิกษุทั้งหลาย...
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่นิคมของชาวสุมภะ ชื่อเสทกะ ในที่นั้น พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย … แล้วตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนหมู่มหาชนได้ทราบข่าวว่า มีนางชนบทกัลยาณี...
ภิกษุทั้งหลาย บุรุษผู้มีตัวเต็มไปด้วยแผลพุพอง เข้าไปสู่ป่าหญ้าคา ถ้าหน่อหญ้าคาตำเท้าของเขา ถ้าใบหญ้าคาบาดตัวเขาที่พุพอง เมื่อเป็นเช่นนั้น บุรุษนั้นก็จะพึงเสวยทุกข์และโทมนัสยิ่งกว่าประมาณเพราะเหตุนั้น ภิกษุทั้งหลาย ฉันใดก็ฉันนั้น ภิกษุบางรูปในกรณีนี้...
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ภิกษุมากด้วยกันกลับจากบิณฑบาต ภายหลังเวลาอาหารแล้ว นั่งประชุมกันในอุปัฏฐานศาลา เกิดข้อสนทนากันขึ้นในระหว่างดังนี้ว่า อาวุโสทั้งหลาย...
ภิกษุทั้งหลาย กายคตาสติ อันบุคคลเสพแล้ว ทำให้เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่อาศัยได้ ประพฤติสั่งสมเนืองๆ ปรารภสม่ำเสมอดีแล้ว...
ภิกษุทั้งหลาย จะเป็นการดีที่ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัญญาว่าปฏิกูล ในสิ่งที่ไม่ปฏิกูลอยู่ ตามกาลอันควร. ภิกษุทั้งหลาย จะเป็นการดีที่ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัญญาว่าไม่ปฏิกูล ในสิ่งที่ปฏิกูลอยู่ ตามกาลอันควร. ภิกษุทั้งหลาย จะเป็นการดีที่ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัญญาว่าปฏิกูล ในสิ่งที่ไม่ปฏิกูล...
ภิกษุทั้งหลาย กายคตาสติอันผู้ใดผู้หนึ่งเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว กุศลธรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นไปในส่วนวิชชา ย่อมหยั่งลงในภายในของผู้นั้น ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนมหาสมุทรอันผู้ใดผู้หนึ่งถูกต้องด้วยใจแล้ว แม่น้ำน้อยสายใดสายหนึ่งซึ่งไหลไปสู่สมุทร ย่อมหยั่งลงในภายในของผู้นั้น. ภิกษุทั้งหลาย...
