Author - บ้านสวนธัมมะ

ผู้รักษาตน

พระเจ้าปเสนทิโกศล ได้กราบทูลพระพุทธเจ้าว่า ภันเต วันนี้ข้าพระองค์ไปสู่ที่หลีกเร้นพักผ่อนอยู่ ได้เกิดความคิดอย่างนี้ว่า ชนพวกไหนหนอชื่อว่า เป็นผู้รักษาตน ชนพวกไหนหนอชื่อว่า เป็นผู้ไม่รักษาตน. ภันเต...

คนเหล่าไหน ชื่อว่ารักตนเอง คนเหล่าไหนชื่อว่า ไม่รักตนเอง

พระเจ้าปเสนทิโกศล ได้กราบทูลพระพุทธเจ้าว่า ภันเต (วันนี้) ข้าพระองค์เข้าที่หลีกเร้นพักผ่อนอยู่ ได้เกิดความคิดอย่างนี้ว่า ชนเหล่าไหนชื่อว่ารักตนเอง ชนเหล่าไหนชื่อว่าไม่รักตน ข้าพระองค์ จึงได้เกิดความคิดต่อไปว่า...

สัตว์จะต้องพลัดพรากจากของรัก ของชอบใจทั้งสิ้น (๒)

สมัยหนึ่ง เมื่อท่านพระสารีบุตรและท่านพระโมคคัลลานะปรินิพพานแล้วไม่นาน พระผู้มีพระภาคประทับอยู่กับภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ ริมฝั่งแม่น้ำคงคา ใกล้อุกกเจลนคร แคว้นวัชชี ก็สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคซึ่งภิกษุสงฆ์แวดล้อมแล้ว ประทับนั่งที่กลางแจ้ง ครั้งนั้น พระผู้มี พระภาค...

การปลงอายุสังขารของพระพุทธเจ้า

… อานนท์ บัดนี้ เรามีสติสัมปชัญญะ ปลงอายุสังขารแล้ว ณ ปาวาลเจดีย์นี้. เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว ท่านพระอานนท์ได้ทูลว่า ภันเต...

ผู้ใดไม่มีสิ่งเป็นที่รัก ผู้นั้นก็ไม่มีทุกข์

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ บุพพาราม ปราสาทของนางวิสาขามิคารมารดา เขตพระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้น หลานของนางวิสาขามิคารมารดา ผู้ซึ่งเป็นที่รัก เป็นที่พอใจ...

วันพระ (21/01/2023)

ภิกษุทั้งหลาย ธรรมเหล่าใดที่เราแสดงแล้วด้วยปัญญาอันยิ่ง ธรรมเหล่านั้น พวกเธอพึงเรียนเอาให้ดี พึงเสพให้ทั่ว พึงเจริญ ทำให้มาก โดยอาการที่พรหมจรรย์นี้ จักมั่นคง...

ประโยชน์ของปฏิกูลสัญญา (ความสำคัญว่าปฏิกูล)

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ป่าติกัณฑกีวัน เขตเมืองสาเกต ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายแล้วได้ตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย จะเป็นการดีที่ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัญญาว่าปฏิกูล ในสิ่งที่ไม่ปฏิกูลอยู่ ตามกาลอันควร. ภิกษุทั้งหลาย จะเป็นการดีที่ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัญญาว่าไม่ปฏิกูล...

ลักษณะคำพูดของบุคคล ๓ จำพวก

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกเหล่านี้ มีปรากฏอยู่ในโลก ๓ จำพวกอะไรบ้าง คือ ๑) บุคคลที่พูดถ้อยคำเหม็นเหมือนคูถ (อุจจาระ) ๒)...

อินทรีย์ภาวนา

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ป่าไผ่ ในนิคมชื่อกัชชังคลา ครั้งนั้นแล อุตตรมาณพ ศิษย์ของพราหมณ์ปาราสิริยะ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคยังที่ประทับแล้วทูลปราศรัยกับพระผู้มีพระภาค ครั้นผ่านการทักทายปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วจึงนั่งในที่สมควร. พอนั่งเรียบร้อยแล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสถามดังนี้ว่า...

ความเจริญด้วยปัญญายอดเยี่ยมกว่าความเจริญทั้งหลาย

… ภิกษุทั้งหลาย ความเสื่อมญาติเป็นเรื่องเล็กน้อย ความเสื่อมปัญญาเลวร้ายกว่าความเสื่อมทั้งหลาย. ภิกษุทั้งหลาย ความเจริญด้วยญาติเป็นเรื่องเล็กน้อย ความเจริญด้วยปัญญายอดเยี่ยมกว่าความเจริญทั้งหลาย เพราะเหตุนั้น เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราทั้งหลายจักเจริญโดยความเจริญด้วยปัญญา ภิกษุทั้งหลาย...